به گزارش خبرنگار میراثآریا، آیین رونمایی از کتاب «خانهای در گذر» مجموعه قصههای «خونه نقلی کاشان» نوشته زهره استادی، شامگاه پنجشنبه با حضور پرشور جمعی از فعالان و اهالی میراثفرهنگی و گردشگری و با سخنرانی امیدرضا کاظمی و آرش نورآقایی در مجموعه «خانه نقلی» کاشان برگزار شد.
کتاب «خانهای در گذر» روایت شکلگیری و تجربه زیسته خانه نقلی کاشان است که به قلم زهره استادی و با همراهی و همت اکبر رضوانیان و مرضیه رضوانیان تدوین شده است.
در این آیین، امیدرضا کاظمی، از سخنرانان نشست، با تأکید بر اهمیت مفهوم «خانه» در فرهنگ ایرانی و ارتباط آن با مهماننوازی، گفت: سالها پیش، پس از ورود به حوزه مدیریت هتلداری، تصور میکردم همه چیز با تدوین دستورالعملهای استاندارد، آموزشهای تخصصی و استفاده از الگوهای هتلهای پنجستاره قابل حل است، اما تجربه حضور در مجموعههای اقامتی تاریخی نشان داد که کیفیت میزبانی تنها به استانداردهای مدیریتی محدود نمیشود.
او افزود: در همان سالها، اقامت در مجموعهای کوچکتر به نام «خانه ایرانی» و مواجهه با زندهیاد مرتضی مجد، میزبان آن خانه، نگاه من را به مفهوم میزبانی تغییر داد. آنجا خبری از لابی هتل و بسیاری از عناصر رایج هتلداری نبود، اما همه چیز با مهر و دقت چیده شده بود و سفرهای که در شاهنشین پهن شده بود، تصویری از یک ضیافت اصیل ایرانی را به نمایش میگذاشت.
کاظمی ادامه داد: همانجا این پرسش برایم شکل گرفت که آیا اینجا واقعاً هتل است و تفاوت هتل با خانه چیست؟ پاسخ این بود که هتل مدیر دارد، اما خانه صاحب و میزبان دارد. در هتل، رابطه بر پایه یک قرارداد تجاری شکل میگیرد، اما در خانه، ارتباط انسانی فراتر از تراکنش مالی است.
این فعال حوزه گردشگری با اشاره به تفاوت مفهومی «House» و «Home» در زبان انگلیسی اظهار کرد: «House» بیشتر به کالبد و سازه اشاره دارد، در حالی که «Home» بستر حس تعلق و معناست. در بسیاری از تجربههای اقامتی، ما بر کالبد تمرکز کردهایم، در حالی که جان ماجرا در حس تعلق و معنایی است که به یک خانه داده میشود.
او در بخش دیگری از سخنان خود، خانه را یکی از مهمترین بسترهای شکلگیری زندگی اجتماعی و فرهنگی انسان دانست و گفت: انسان برای رهایی از هراس بیرون، ابتدا به غارها پناه برد و سپس با مهار آتش، کانونی برای گردهم آمدن، گفتوگو و شکلگیری خیال مشترک ایجاد کرد. خانه نیز در ادامه به ظرفی برای خیالورزی، داستانگویی و انتقال تجربههای انسانی تبدیل شد.
کاظمی با اشاره به ویژگیهای معماری تاریخی کاشان اظهار کرد: معماری کاشان تجلی عمیقی از همین مفهوم است. خانههای تاریخی کاشان از بیرون، دیوارهایی ساده و کاهگلی دارند و چیزی از زیبایی درون خود را به رهگذر نشان نمیدهند. برای کشف این خانهها باید وارد شد، از هشتی و دالان گذشت و سپس به حیاط، حوض آب و شاهنشینهایی رسید که تصویری از بهشت را در دل خانه بازآفرینی کردهاند.
او افزود: در این معماری، آستانه و هشتی مرزی میان جهان بیرون و فضای درون ایجاد میکنند و خانه به مکانی برای آرامش، تعلق، گفتوگو و سهیم شدن با میهمان تبدیل میشود.
این سخنران نشست رونمایی کتاب «خانهای در گذر» همچنین احیای خانههای تاریخی و شکلگیری اقامتگاههای بومگردی اصیل را نوعی بازگشت به ریشههای فرهنگی دانست و گفت: تجربه خانههایی مانند «خانه نقلی» صرفاً یک فعالیت هتلداری نیست، بلکه پاسداری از خاک و فرهنگی است که در آن همریشگی و تعلق معنا پیدا میکند.
کاظمی با اشاره به اهمیت روایت در تجربه گردشگری بیان کرد: مهمانخانه ایرانی برای من مکانی ارزشمند و حتی مقدس است؛ جایی برای درنگ، تماشای آستانهها، اشتراک خیال و رسیدن به آرامش. گردشگر در چنین فضایی تنها یک اتاق برای اقامت دریافت نمیکند، بلکه با یک روایت، یک خانه و یک سبک زندگی مواجه میشود.
او در پایان از اکبر رضوانیان و زهره استادی برای شکلدادن به این روایت فرهنگی قدردانی کرد و گفت: انسانها تا زمانی که قصهای برای گفتن و سقفی برای همخیالی داشته باشند، زندهاند.
در ادامه این آیین، آرش نورآقایی، از فعالان و پژوهشگران حوزه گردشگری، نیز درباره اهمیت روایت، تجربه زیسته و نقش داستان در ماندگار شدن مقاصد و تجربههای سفر سخنرانی کرد.
کتاب «خانهای در گذر» مجموعهای از روایتها و قصههای شکلگیری و فعالیت «خانه نقلی کاشان» است؛ مجموعهای که تجربه احیای یک خانه تاریخی و تبدیل آن به فضایی برای اقامت، تعامل فرهنگی و تجربه زندگی ایرانی را روایت میکند.
آیین رونمایی از این کتاب با حضور جمعی از فعالان گردشگری، میراثفرهنگی، اقامتگاههای بومگردی و علاقهمندان فرهنگ و معماری ایرانی در فضای مجموعه خانه نقلی کاشان برگزار شد.
انتهای پیام/
نظر شما